เป็นซากุระที่พบได้มากที่สุดในญี่ปุ่น และเป็นสายพันธุ์หลักในการพยากรณ์ซากุระบาน ดอกของมันมีสีชมพูอ่อนหรือขาว มีเพียง 5 กลีบ และบานเป็นช่อออกมาจากลำต้น ช่วงเวลาบานเริ่มตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคมในโตเกียวและค่อยๆ ขยับขึ้นไปทางเหนือจนถึงกลางเดือนเมษายน เมื่อต้นโซเมอิโยชิโนะผลัดดอกหมดแล้ว ใบอ่อนจะเริ่มงอกออกมา

📍แนะนำจุดชม: สวนอุเอโนะ (โตเกียว), แม่น้ำเมกุโระ (โตเกียว)

เป็นซากุระป่าที่พบได้ทั่วไปบนภูเขาในญี่ปุ่น กลีบดอกมี 5 กลีบ และมีสีตั้งแต่ขาวไปจนถึงชมพูเข้ม จุดเด่นของสายพันธุ์นี้คือดอกและใบอ่อนจะบานพร้อมกัน ต่างจากโซเมอิโยชิโนะที่ใบจะขึ้นหลังจากดอกร่วง ยามะซากุระถือเป็นสายพันธุ์ดั้งเดิมของญี่ปุ่น และมักปรากฏอยู่ในบทกวีญี่ปุ่นโบราณ

📍 แนะนำจุดชม: ภูเขาโยชิโนะ (นารา) – หนึ่งในจุดชมซากุระที่สวยที่สุดในญี่ปุ่น!

เป็นซากุระกลีบซ้อน มีตั้งแต่ 10 กลีบไปจนถึง 50 กลีบ ทำให้ดอกดูฟูและมีสีสันหลากหลายตั้งแต่ขาวไปจนถึงชมพูเข้ม มีอีกชื่อหนึ่งว่า "ซาโตะซากุระ" (Satozakura) ซึ่งเป็นที่นิยมปลูกในสวนเพื่อความสวยงาม

📍 แนะนำจุดชม: สวนชินจูกุเกียวเอน (โตเกียว), ปราสาทฮิโรซากิ (อาโอโมริ)

เป็นซากุระประจำเมืองเกียวโตและมีลักษณะเด่นคือกิ่งที่ห้อยยาวลงมาเหมือนสายน้ำตก ดอกจะบานประมาณปลายเดือนมีนาคมถึงเมษายน เร็วกว่าโซเมอิโยชิโนะเล็กน้อย หนึ่งในต้นซากุระที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "มิฮารุทาคิซากุระ" ในจังหวัดฟุคุชิมะ ซึ่งมีอายุมากกว่า 1,000 ปี และเป็นหนึ่งใน "ซากุระทั้ง 5 แห่งญี่ปุ่น"

📍 แนะนำจุดชม: วัดคิโยมิซุเดระ (เกียวโต), มิฮารุทาคิซากุระ (ฟุคุชิมะ) 

จุดเด่นของเกียวอิโคคือกลีบดอกมีสีเขียวอ่อน บางครั้งมีสีชมพูเข้มที่โคนกลีบ ทำให้ดูแตกต่างจากซากุระทั่วไป ความงามของมันอยู่ที่ความกลมกลืนกับใบอ่อนและธรรมชาติ ให้ความรู้สึกเรียบง่ายและสงบแบบญี่ปุ่นแท้ๆ

📍 แนะนำจุดชม: วัดเซนโซจิ (โตเกียว), สวนสาธารณะมารุยามะ (ฮอกไกโด)